پنجشنبه
همین هفته، چهارده مرداد، اولین سالگرد احمد نجاتی کارگر است که در در قطعه ۲۱۳ ردیف ۱۵ شماره ۳۵ به خاک سپرده شده است. شهید جوانی که ۲۴ خرداد دستگیر شد و سپس آنقدر او را در زندان زدند تا کلیه هایش از کار
افتاد و آزادش کردند اما آزادی او مصادف شد با پایان زندگی اش.
شهیدی که
هنوز کشته شدن اش را انکار می کنند. برای بسیاری از شهدای دیگری که تاکنون با آنها
مصاحبه کرده ام حداقل در برگه پزشکی قانونی تیر خوردن و یا ضرب و شتم آنها در
زندان مورد تایید قرار گرفته است اما در مورد احمد حتی پزشکی قانونی هم انکار کرد.
شهیدی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی سال گذشته سناریوی رذیلانه ای ساخته بود تا با
نشان دادن سنگ قبر برادر احمد که چندین سال پیش فوت شده بود، به قول مادر
احمد، هم با آبروی آنها بازی کند و هم با احساسات شان. صدا و سیما فرد دیگری را
کشف کرد که هم نام احمد نجلتی بود و طبق معمول قصه ترانه موسوی را تکرار کرد و گفت
چون این احمد نجاتی زنده است پس هیچ احمد نجاتی در انتخابات کشته نشده است. احمد
نجاتی تقلبی، حتی به دانشگاه امیر کبیر هم رفت و در وبلاگ خود هم بارها نوشت
که کشته شدن احمد نجاتی واقعی دروغ است در حالی که در همان ساعات مادری دلش
می خواست این احمد تقلبی که صدا و سیما او را کشف کرده بود را ببیند و به او بگوید
کار غیرانسانی اش را تمام کند و بیش از این با احساسات و آبروی یک خانواده داغ
دیده بازی نکند. ما که در تمام این مدت در پی افشای آنچه بر ترانه موسوی رفته است
بودیم، با افشای گری تلخ خانواده احمد نجاتی کارگر چه کرده ایم؟
دلم به مادری قرص است
که عشق به فرزندش را فریاد می زند و بعد از یک سال اگرچه به قول خودش زخم شان کهنه
تر شده است و عمیق تر اما امیدوارانه به مردم نگاه می کند و می گوید: با آنکه به
خیلی ها نگفته ام که به سالگرد پسرم بیایند اما دوستان احمد ما را تنها نمی
گذارند، در این یک سال هم مردم تسلای قلب شکسته ما بوده اند. مادر احمد هم مثل
مادران دیگر می گوید اگر کسانی که به یاد احمد هستند، در اولین سالگرد شمعی برایش
روشن کنند، همین برایمان ارزشمند است و من با خودم می پرسم بعد از یک
سال سخت آیا کسی به یاد شهیدان کمتر شناخته شده هست و شمعی برایشان روشن
خواهد کرد؟
مادرش
وقتی از همدلی های مردم می گفت تنها زمانی بود که صداش نمی لرزید.
*****
متن
مصاحبه ام با مادر شهید احمدی نجاتی کارگر در جرس منتشر شده است:
جرس:
«سالگرد کشته شدن فرزندم پنجشنبه چهارده مرداد است، احمد من یک جوان ۲۲ ساله بود ما آرزو داشتیم برایش مراسم عروسی برگزار کنیم ولی هم بچه
ام را کشتند، هم برایش در صدا و سیما فیلم دروغ ساختند و هم قاتلش را بعد از یک
سال معرفی نکرده اند. حالا اگر چه در این یک سال داغ ما بیشتر شده است اما چاره ای
نداریم جز آنکه یک مراسم خوب و آبرومندانه درست عین مراسم عروسی که آرزویش را
داشتیم برای احمد برگزار کنیم».
مادر شهید احمد نجاتی کارگر در حالی از برگزاری
اولین مراسم سالگرد فرزندش حرف می زند که بعد از گذشت یک سال هیچکدام از شکایت
هایشان در دستگاه قضایی نه تنها به نتیجه نرسیده است بلکه مختومه اعلام شده است.
احمد نجاتی ۲۴ خرداد ماه سال
گذشته در جریان اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری، دستگیر شده، سپس بر اثر ضرب
و شتم در بیمارستان جان باخت و در قطعه ۲۱۳ ردیف ۱۵
شماره ۳۵ به خاک سپرده شد.
منزلت محمدی می گوید: برای برگزاری مراسم سالگرد فرزندم
دلشوره دارم ، دلم نمی خواهد هیچ اتفاقی برای دوستان احمد بیافتند برای همین مراسم
را یک روز زودتر از سالگرد کشته شدن فرزندم برگزار می کنیم و حتی به خیلی از
آشنایان هم اصلا نگفته ایم تا خدای نکرده اتفاقی برایشان رخ ندهد اما مردم در تمام
این یک سال آنقدر به ما محبت کرده اند که خدا می داند چقدر تسلای دل داغ دیده ما
بود.
گفتگوی جرس با مادر احمد نجاتی کارگر پیرامون رنج یک
ساله این خانواده و برگزاری اولین مراسم گرامیداشت این شهید در پی می آید:
