ارائه برخی آمارها از سوی احمدینژاد در روزهاى پایانى عمر دولت اش و ادعاهای وی مبنی بر بهبود وضعیت اقتصادی٬ با واکنش برخی اصولگرایان مواجه شده است.
به گزارش روز، جعفر قادری٬ عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس٬ با اشاره به ادعای احمدینژاد پیرامون بهبود وضعیت اقتصادی٬ چنین گفت: “بر اساس اطلاعات و آمار دولت احمدی نژاد در مدت ٨ سال تصدی خود ۷۲۰ میلیارد دلار درآمد ارزی داشته این درحالی است که درآمد ارزی سه دولت قبل روی هم ۴۳۲ میلیارد دلار بوده است یعنی کل دولت های گذشته به اندازه ۷۵ درصد درآمدهای دولت احمدی نژاد درآمد داشتند. با این حجم درآمدها رشد اقتصادی دولت احمدی نژاد قابل قبول نیست، متوسط رشد اقتصادی در دولت نهم و دهم بین ۴ تا ۵ درصد بوده که در مقابل درآمد های این دولت ها بسیار اندک است. نرخ بیکاری در این دو دولت قابل قبول نیست و فقط ۱۴ هزار فرصت شغلی جدید ایجاد شده و میزان بیکاران از ۲.۶ میلیون نفر به ۳.۵ میلیون نفر افزایش داشته است… دولت احمدی نژاد اقتصاد را به واردات وابسته کرد. پیش از این دولت ها با ارز کمتری اقتصاد کشور را اداره می کردند اما در سال ۹۰ مجموع واردات نزدیک به ۸۰ میلیارد دلار است”.
سایت الف٬ متعلق به احمد توکلی٬ نیز در یادداشتی پیرامون ادعاهای احمدینژاد و عملکرد اقتصادی وی نوشته است: “ایشان ارقام عملکرد اقتصاد کشور را در سال انتهایی ریاست خود با ارقام سال ۸۴ و سالهای قبل از آن آنچنان مقایسه میکند که گویی اگر رییسجمهور نمیشدند، اقتصاد نیز میایستاد و دیگر حرکتی رو به جلو نداشت. دیگر نه سدی ساخته میشد و نه صنعتی شکل میگرفت و نه خدماترسانی توسعه پیدا میکرد و نه کشور رشد علمی را تجربه مینمود… زمانی که آقای احمدینژاد سکان دولت را تحویل میدهند، اقتصاد دچار رکود تورمی است مگر آنکه رشد اقتصادی منفی و تورم ۳۴ درصدی انکار شود… دو رویکرد مهم دولت آقای احمدینژاد در تخصیص منابع نفتی، رویکرد مبتنی بر واردات بیشتر بدون توجه به مساله تولید و اشتغال داخلی، و رویکرد توزیع منابع بدون توجه به کارآیی اقتصادی بوده است… در حوزه مسائل پولی، مالی و ارزی نیز دولت دارای عملکرد مناسبی نیست. افزایش بیرویه و مهار نشدنی نقدینگی نهتنها کمکی به رشد تولید و اشتغال نکرد، بلکه زمینه افزایش قیمتها را فراهم نمود. در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ حجم نقدینگی بیش از ۵ برابر شد. تورم حاصله به همراه سیاست تثبیت نرخ ارز، به پشتوانه درآمدهای ارزی سرشار نفتی، منجر به کاهش قیمتهای خارجی نسبت به قیمتهای داخلی (نرخ ارز حقیقی) گردید… عملکرد تراز مالی دولت نشان میدهد که حتی در سالهای اخیر که متناظر با افزایش درآمدهای نفتی است، مخارج کل دولت بیش از درآمدها بوده است”.
شفافنیوز٬ نزدیک به محمدباقر قالیباف٬ نیز با اشاره به بخشی از سخنان احمدینژاد که از “فشارهای داخلیٖ گلایه کرده بود٬ با ارائه جدولی از سخنان ماههای اخیر احمدینژاد که به این مساله اشاره کرده٬ نوشته است: “لفظ «فشارهای داخلی» در این دو سال اخیر جزو جدانپذیر [جدایی ناپذیر] صبحتهای این روزهای محمود احمدینژاد رئیس جمهور دولتهای نهم و دهم کشورمان که حالا این روزها باید با صندلیاش در پاستور خداحافظی کند، است… اگر فرض را بر این بگیریم که فشار داخلی هم در این سال ها بر دوش دولت سنگینی میکرده است و اجازه انجام برخی اقدامات را به رئیس جمهور نداده است، باید مشخص شود این فشارها چیست و از ناحیه چه کسی یا چه افرادی است. آقای احمدینژاد که حالا از باید دولت را تحویل رئیس جمهور منتخب دهد، بهتر است با شفاف سازی و بدون حاشیه صبحت کند نه اینکه از کلماتی استفاده کند که باز هم و حتی در واپسین روزهای عمر دولت دهم باعث حاشیه سازی و فرافکنی شود”.
