انتشار مقاله پر خبر یک نماینده پارلمان آلمان

انتشار مقاله پر خبر یک نماینده پارلمان آلمان درباره تماس های ایران و امریکا برای مذاکره مقدمات تماس تلفنی اوباما و روحانی یکسال پیش در عمان فراهم شد من از طرف دولت آلمان، در سال 2010 حامل نامه پیشنهاد چهار بندی ایران که به تائید بالاترین مقامات ایران رسیده بود به امریکائی ها برای مذاکره و حل و فصل پرونده اتمی ایران بودم. درآن نامه که من به مقامات امریکا رساندم، ایران خواهان صلح با امریکا بود. ایران مذاکرات در بالاترین سطح را پیشنهاد کرده بود، البته در مقام مساوی با حفظ شان و منزلت ملی. بدون فریادهای پیروزی امریکا. آن چهار بند اینها بود: 1. ضمانت کامل قراردادی و عملی در رد ساخت بمب اتمی ایران. ایرانی ها حتی می خواستند که تغلیظ 20% ی اورانیوم لازم برای مصارف پزشکی را به امریکا (!) انتقال دهند. 2. آمادگی همکاری عادلانه در مورد مناطق نفوذ امریکا و ایران در خاورمیانه. 3. آمادگی همکاریهای سازنده در حل مسائل افغانستان و عراق. 4.آمادگی مبارزه مشترک با تروریسم بین المللی با ایده های کاملاً مشخص در پائیز 2012 یک مذاکرات مقدماتی در عمان بین ایران و آمریکا انجام شد و با احتیاط کوشش شد که ببینند آیا مذاکرات مستقیم در عالی ترین سطح شانسی خواهد داشت. این تماس مشخصاً زمینه قبلی مذاکرات تلفنی 15 دقیقه ای هفته گذشته روحانی و اوباما بود. با توجه به این تاریخچه گمان می کنم که پیشنهاد مذاکره از سوی روحانی جدی باشد. من در این مورد به روحانی بیشتر اعتماد می کنم تا به نیتانیاهو. نیتانیاهو نگران اینست که در صورت مذاکرات ایران و امریکا نه تنها در مورد امکان اسلحه اتمی ایران، بلکه در مورد اسلحه های اتمی واقعی اسرائیل نیز صحبت شود. و در مورد اسلحه های شیمیائی اسرائیل هم. در ایران هم مثل امریکا نیروهای زیادی هستند که مخالف عادی شدن روابط دو کشور هستند. لذا آلمان باید کمک کند که هرچه سریعتر راه حل مفیدی بدست آید. متن مقاله را از روی عنوان بالا بخوانید! ترجمه متن مقاله: مقاله حاضر در"روزنامه برلین" (برلینر سایتونگ) مورخ 07 اکتبر 2013 (9 مهر ماه 1392) منتشر شده است. یورگن تودن هوفر متولد 1940 از 1972 تا 1990 عضو پارلمان آلمان از حزب سوسیال مسیحی. CDU است. تودن هوفر در فراکسیون خود ابتدا مسئول سیاست همکاریهای بین المللی و سپس کنترل تسلیحات بوده است. پس از آن تا سال 2008 در هیئت مدیره مجله بوردا مشغول بوده. از 1980 مکررا به مناطق متزلزل جهان اسلام رفت آمد داشته، افغانستان، عراق و اخیراً لیبی، سوریه و ایران. هم اکنون کتاب جدید او "تو نباید بکشی" توسط انتشارات برتلزمن منتشر شده است. ----------------------------------------- من دوستان زیادی در اسرائیل دارم. از اکثرشان حاضرم یک ماشین دست دوم بخرم، ولی در مقابل نیتانیاهو تامل می کنم! چون که نخست وزیر اسرائیل یک رابطه نادر دیگری با حقیقت دارد. از 1995 تا کنون– هجده سال – بدون اینکه رنگ صورتش سرخ بشود مکرراً ادعا می کند که بمب اتمی ایران "پس فردا" تولید می شود! یک آدم از چندمین اعلام خطر به واقعیت نپیوسته اش می تواند قابل اعتماد بودنش را از دست بدهد. بویژه وقتی که او اسلحه اتمی خودش را کتمان می کند. حسن روحانی هم احتمالاً با هفت تا آب شسته شده، والا رئیس جمهور ایران نمی شد. اما او اقلاً یک چنان نقشه های جنگ و صلح بدون موجودیت خارجی برای کسی کشف نمی کند. در حال حاضر او در مورد مذاکرات و پیشنهادات صلح مشخصی از سوی ایران گفتگو و اقدام می کند. این پیشنهادات از سه سال و نیم پیش به دولت امریکا ارائه شده است. من خودم آنرا – با وساطت دولت آلمان – در تاریخ 26 آوریل 2010 به مقامات عالی امریکا ارائه کردم. نه بعنوان مذاکره کننده یا واسطه، بلکه فقط بعنوان "پستچی". زیرا امریکا و ایران بیش از سی سال است که این تجمل بچگانه را به رخ دنیا می کشند که دیگر در سطح وزرا و روسای کشور با هم حرف نمی زنند. من با کمال میل "قاصد" این پیشنهاد مذاکره بودم که از سوی بالا ترین مقامات رهبری ایران تائید شده بود. اگرچه من 2008 در مدرسه دیپلماسی تهران یک سخنرانی خیلی تند بر علیه احمدی نژاد داشتم و بر حق حیات اسرائیل (و فلسطین) تاکید کردم [پرانتز از خود نگارنده است]. من دوستی خاصی با سیستم ایران ندارم و ضدیتی هم بااسرائیل ندارم. مغز پیشنهادات ایران شامل چهارنکته زیر بود: 1. ضمانت کامل قراردادی و عملی در رد ساخت بمب اتمی ایران. ایرانی ها حتی می خواستند که تغلیظ 20% ی اورانیوم لازم برای مصارف پزشکی را به امریکا (!) انتقال دهند. 2. آمادگی همکاری عادلانه در مورد مناطق نفوذ امریکا و ایران در خاورمیانه. 3. آمادگی همکاریهای سازنده در حل مسائل افغانستان و عراق. 4.آمادگی مبارزه مشترک با تروریسم بین المللی با ایده های کاملاً مشخص درآن نامه که من به مقامات امریکا رساندم، ایران صلح با امریکا می خواست. ایران مذاکرات در بالاترین سطح را پیشنهاد کرد، البته در مقام مساوی با حفظ شان و منزلت ملی خود. بدون فریادهای پیروزی امریکا. من به امریکائی ها گفتتم که ایرانی ها می توانند بعنوان (واسطه) ریش سفید وزیر اقتصاد آلمان ولفگانگ شویبله را تصور کنند. شویبله تا همین امروز نمی داند که چرا ایرانی ها از قضا به او، دوست صادق امریکا و اسرائیل رسیده اند. باوجود این پیشنهاد صلح، امریکا به سیاست خصمانه خود بر علیه ایران ادامه داد. تاسیسات هسته ای غیر نظامی ایران توسط ویروس های نرم افزاری مورد حمله واقع شدند و (برای مدتی) فلج شدند. محاصره اقتصادی چنان گسترش یافت که امروزه حتی بیماران مبتلا به سرطان و ام اس دسترسی کافی به دارو ندارند. هر چند هفته یکبار تهدید حمله نظانی از نو مطرح شده است. پنج دانشمند فیزیک اتمی ایران ترو شده اند. من خودم با بیوه یکی از آنها مفصلاً صحبت کردم. رئیس جمهور اوباما بوضوح مدتها نتوانسته با ایده ی مذاکره، موفقیتی در سطوح بالا داشته باشد. لابی ضد ایران در آمریکا بسیار قوی است. خط فکری اصلی را خانم "آن کولتر" مدراتور تلویزیون در سال 2006 تعیین کرد. او گفت: "ما باید به مسابقه دستمال بدستی ملی پایان دهیم. سوریه را باید تا به حد عصر حجر بمباران کرد و بعد هم ایران را برای همیشه خلع سلاح نمود". 2007 جان مک کین، کاندید ریاست جمهوری از حزب جمهوری خواه در یک میتینگ انتخاباتی راه او را ادامه داد. وی همراه با کف زدن های شدید حضار با ملودی آهنگ پیرمردان ساحل خواند: "بمب، بمب، بمب، بمب، ایران. بگذارید بالاخره ایران را بمباران کنیم". هیلاری کلینتون می خواست درصورت لزوم ایران را (از روی صفحه) "محو" کند. اوباما می بایست سالها در مقابل این نیروها مبارزه کند. حالا احتمال آن بوجود آمده که او بتواند پیش ببرد. این هنوز قطعی نیست. اما در پائیز 2012 در حین مبارزات انتخاباتی، همان نزدیکی های انتخاب مجددش یک مذاکرات مقدماتی در عمان بین ایران و آمریکا انجام شد. گرچه محمود احمدی نژاد هنوز رئیس جمهور ایران بود. با احتیاط کوشش شد که ببینند آیا مذاکرات مستقیم در عالی ترین سطح یک شانسی خواهد داشت. این مشخصاً زمینه ی قبلی مذاکرات تلفنی 15 دقیقه ای هفته گذشته روحانی و اوباما بود. با توجه به این تاریخچه گمان می کنم که پیشنهاد مذاکره از سوی روحانی جدی باشد. من در این مورد به روحانی بیشتر اعتماد می کنم تا به نیتانیاهو. اگر قضیه به یک صلح بین ایران و امریکا منجر شود، شانس صلح در سوریه نیز افزایش خواهد یافت که بعلت پیوند هایش با ایران بعنوان دشمن جا افتاده است. حتی اسرائیل هم از عادی شدن روابط بین ایران و امریکا سود خواهد برد، نیتانیاهو ولی احتمالاً نه. او بوضوح از آن دسته سیاستمداران است که درگیری را دوست دارند زیرا در زمان صلح مصرفی ندارند (چیزی برای ارائه کردن ندارند. م). بعلاوه نیتانیاهو باید نگران این باشد که در آن صورت نه تنها در مورد امکان اسلحه اتمی ایران بلکه همچنین در مورد اسلحه های اتمی واقعی اسرائیل نیز صحبت شود. و در مورد اسلحه های شیمیائی اسرائیل هم. شاید یکبارهم یک دیپلمات غربی جرئت کند که بگوید تهدید به تهاجم نظامی مخالف حقوق ملت هاست. حتی از سوی امریکا و اسرائیل. آیا بعنوان دوست این دو کشور می توان امروز چنین حرفی را علنی گفت؟ روحانی وقت زیادی ندارد. در ایران هم مثل امریکا نیروهای زیادی هستند که مخالف عادی شدن روابط دو کشور هستند. لذا آلمان باید کمک کند که هرچه سریعتر راه حل مفیدی بدست آید. در آنصورت دنیای امن تری خواهیم داشت. پیک نت 18 مــــــــــهر

٧٢٠میلیارد درآمد کجا و این وضع اقتصادى کجا؟!

ارائه برخی آمارها از سوی احمدی‌نژاد در روزهاى پایانى عمر دولت اش و ادعاهای وی مبنی بر بهبود وضعیت اقتصادی٬ با واکنش برخی اصول‌گرایان مواجه شده است.

به گزارش روز، جعفر قادری٬ عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس٬ با اشاره به ادعای احمدی‌نژاد پیرامون بهبود وضعیت اقتصادی٬ چنین گفت: “بر اساس اطلاعات و آمار دولت احمدی نژاد در مدت ٨ سال تصدی خود ۷۲۰ میلیارد دلار درآمد ارزی داشته این درحالی است که درآمد ارزی سه دولت قبل روی هم ۴۳۲ میلیارد دلار بوده است یعنی کل دولت های گذشته به اندازه ۷۵ درصد درآمدهای دولت احمدی نژاد درآمد داشتند. با این حجم درآمدها رشد اقتصادی دولت احمدی نژاد قابل قبول نیست، متوسط رشد اقتصادی در دولت نهم و دهم بین ۴ تا ۵ درصد بوده که در مقابل درآمد های این دولت ها بسیار اندک است. نرخ بیکاری در این دو دولت قابل قبول نیست و فقط ۱۴ هزار فرصت شغلی جدید ایجاد شده و میزان بیکاران از ۲.۶ میلیون نفر به ۳.۵ میلیون نفر افزایش داشته است… دولت احمدی نژاد اقتصاد را به واردات وابسته کرد. پیش از این دولت ها با ارز کمتری اقتصاد کشور را اداره می کردند اما در سال ۹۰ مجموع واردات نزدیک به ۸۰ میلیارد دلار است”.

سایت الف٬ ‌متعلق به احمد توکلی٬ نیز در یادداشتی پیرامون ادعاهای احمدی‌نژاد و عملکرد اقتصادی وی نوشته است: “ایشان ارقام عملکرد اقتصاد کشور را در سال انتهایی ریاست خود با ارقام سال ۸۴ و سال‌های قبل از آن آنچنان مقایسه می‌کند که گویی اگر رییس‌جمهور نمی‌شدند، اقتصاد نیز می‌ایستاد و دیگر حرکتی رو به جلو نداشت. دیگر نه سدی ساخته می‌شد و نه صنعتی شکل می‌گرفت و نه خدمات‌رسانی توسعه پیدا می‌کرد و نه کشور رشد علمی را تجربه می‌نمود… زمانی که آقای احمدی‌نژاد سکان دولت را تحویل می‌دهند، اقتصاد دچار رکود تورمی است مگر آنکه رشد اقتصادی منفی و تورم ۳۴ درصدی انکار شود… دو رویکرد مهم دولت آقای احمدی‌نژاد در تخصیص منابع نفتی، رویکرد مبتنی بر واردات بیشتر بدون توجه به مساله تولید و اشتغال داخلی، و رویکرد توزیع منابع بدون توجه به کارآیی اقتصادی بوده است… در حوزه مسائل پولی، مالی و ارزی نیز دولت دارای عملکرد مناسبی نیست. افزایش بی‌رویه و مهار نشدنی نقدینگی نه‌تنها کمکی به رشد تولید و اشتغال نکرد، بلکه زمینه افزایش قیمت‌ها را فراهم نمود. در فاصله سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ حجم نقدینگی بیش از ۵ برابر شد. تورم حاصله به همراه سیاست تثبیت نرخ ارز، به پشتوانه درآمدهای ارزی سرشار نفتی، منجر به کاهش قیمت‌های خارجی نسبت به قیمت‌های داخلی (نرخ ارز حقیقی) گردید… عملکرد تراز مالی دولت نشان می‌دهد که حتی در سال‌های اخیر که متناظر با افزایش درآمدهای نفتی است، مخارج کل دولت بیش از درآمدها بوده است”.

شفاف‌نیوز٬ نزدیک به محمدباقر قالیباف٬ نیز با اشاره به بخشی از سخنان احمدی‌نژاد که از “فشارهای داخلیٖ  گلایه کرده بود٬ با ارائه جدولی از سخنان ماه‌های اخیر احمدی‌نژاد که به این مساله اشاره کرده٬ نوشته است: “لفظ «فشارهای داخلی» در این دو سال اخیر جزو جدانپذیر [جدایی ناپذیر] صبحت‌های این روزهای محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور دولت‌های نهم و دهم کشورمان که حالا این روزها باید با صندلی‌اش در پاستور خداحافظی کند، است… اگر فرض را بر این بگیریم که فشار داخلی هم در این سال ها بر دوش دولت سنگینی می‌کرده است و اجازه انجام برخی اقدامات را به رئیس جمهور نداده است، باید مشخص شود این فشارها چیست و از ناحیه چه کسی یا چه افرادی است. آقای احمدی‌نژاد که حالا از باید دولت را تحویل رئیس جمهور منتخب دهد، بهتر است با شفاف سازی و بدون حاشیه صبحت کند نه اینکه از کلماتی استفاده کند که باز هم و حتی در واپسین روزهای عمر دولت دهم باعث حاشیه سازی و فرافکنی شود”.

گزارش کمیته تحقیق حمله به لاریجانی در قم مهاجمین به علی لاریجانی وابسته به مصباح یزدی اند!

سایت "خانه ملت" گوشه ای از نتیجه تحقیقات مجلس پیرامون ماجرای تهاجم به علی لاریجانی رئیس مجلس در جریان سخنرانی در قم بمناسبت سالگرد انقلاب را منتشر کرد. بموجب این تحقیقات، همانگونه که از ابتدا نیز مشخص و آشکار بود، مهاجمین یک گروه ضربت وابسته به موسسه مصباح یزدی در قم بوده اند. آنها در یک کانونی بنام «پرتو» در شهر قم فعال اند. آن حمله تلافی برخورد تند لاریجانی با قانون شکنی ها و "بگم بگم" های احمدی نژاد در مجلس بود. یعنی دو روز پس از برخورد تند لاریجانی با احمدی نژاد که عملا او را از مجلس بیرون کرد، تیم ضربت مصباح یزدی که در دو سال آخر دولت احمدی نژاد مدعی انتقاد از وی بود، به لاریجانی با مهر و لنگه کفش حمله کردند.

یک عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس که متمایل به مصباح یزدی با نام "قدوسی" است در واکنش به این نقل از مراجع تقلید مستقر در قم در گزارش مجلس که: آقایان گفته‌اند تا این گروه در قم «ریشه‌کن» نشود٬ این شهر روی آرامش نخواهد دید.» گفت:

«روح گزارش کمیته بررسی حادثه قم به دنبال متهم کردن نهادهای انقلابی است. ما این گزارش را به نفع آرامش فعلی کشور نمی‌دانیم و حتی این گزارش را به نفع آقای لاریجانی هم نمی‌دانیم. کمیته بررسی حادثه قم با گزارش خود به دنبال نوعی اختلاف بین علما، مراجع تقلید و نیروهای ارزشی با بصیرت و انقلابی کشور است.

یک نسخه از گزارش ۶۰۰ صفحه‌ای کمیته حقیقت‌یاب مجلس که در آن به نام سه مقام ذی‌نفوذ در جریان این حمله نیز اشاره شده در اختیار بیت رهبری قرار گرفته و کشمکش‌ بر سر قرائت نتیجه این گزارش از پشت تریبون مجلس جریان دارد.

پیک نت  27  تیــــــــــــر

شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران محمود احمدی نژاد رئیس دولت دهم را به دادگاه احضار کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت علی لاریجانی رئیس قوه مقننه و محمدعلی پورمختار رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، از جمله شاکیانی هستند که آقای احمدی نژاد بر مبنای شکایت آنها به دادگاه احضار شده است.

پایگاه اطلاع رسانی دولت نوشته که موضوع اتهامات مطرح علیه رئیس جمهور در احضاریه مشخص نشده و یادآوری کرده که "طبق قانون اساسی افراد عادی هم باید از اتهام خود آگاه باشند".

این سایت افزوده است: "ارسال احضاریه دادگاه کیفری استان تهران در حالی انجام شده که هیچ تحقیق مقدماتی صورت نگرفته و از اساس ماهیت شکایت و دلایل آن معلوم نیست."

احضاریه آقای احمدی نژاد در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۲ یعنی ۱۷ روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم تنظیم شده است.

تاریخ رسیدگی به شکایت از رئیس جمهور نیز، ۵ آذر ۱۳۹۲ تعیین شده که حدود ۶ ماه بعد از ابلاغ آن و ۴ ماه پس از پایان دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد است.

تصویر برگ رویی احضاریه آقای احمدی نژاد

به نوشته پایگاه اطلاع رسانی دولت، "پیش از این نیز احضاریه هایی برای رئیس جمهور ارسال شده است".

محمدعلی پورمختار رئیس کمیسیون اصل ۹۰ در گفتگو با خبرگزاری مهر، گفته که این کمیسیون تاکنون در خصوص در "موارد زیادی" از رئیس جمهور شکایت کرده و او نمی داند احضار اخیر به خاطر کدام موضوع بوده است.

کمیسیون اصل ۹۰، که وظیفه رسیدگی به تخلفات دستگاه های مختلف را بر عهده دارد، پیش ازاین بارها در پی رای مجلس به وارد بودن شکایات نمایندگان از رئیس جمهور، این شکایات را برای رسیدگی به قوه قضاییه فرستاده است.

از یک گزارش دریافتی 3 ساعت تعیین کننده پس از شمارش آراء انتخابات

سلام پیک نت- در مورد سکوت خبری انتخابات بین ساعت 1 تا 5 بامداد روز شنبه 25 خرداد، براساس گزارشی که اطلاع دارم که یک گروه وابسته به سپاه و وزارت اطلاعات از اعلام نتیجه انتخابات بمدت 3 ساعت جلوگیری کردند. در این میان درگیری لفظی شدید بین  اعضای شورای نگهبان روی داد که تنی از اعضا حاضر به همکاری در تغییر نتیجه نشدند. از سوی دیگر موج نارضایتی ماه های اخیر در بدنه سپاه  و احتمال سر پیجی کادر و بدنه سپاه از دستورات سرداران سپاه و بسیج در سرکوب مردم و  سران اصلاحات، باعث سرگمی در وزارت کشور شد .بر اساس این گزارش در ساعت 3 بامداد دو پیام جداگانه یکی به امضای تنی چند از سردارانی که در طول سالهای جنگ از خاک ایران دفاع نمودند توسط سردار شمخانی و دیگری از سوی فعالان سیاسی توسط ایت الله ناطق نوری تسلیم بیت رهبری شد. بدنبال ارسال این دو پیام آیت الله خامنه ای دستور اعلام نتیجه آرا را به وزارت کشور داد. پیک نت  27  خـــــــرداد

شکستن سد سانسور و پوشش خبری انتخابات

اینترنت را در داخل کشور چنان خفه کرده اند که تقریبا دیدن فیلم های خبری ناممکن است. به همین دلیل روز گذشته دهها پیام از داخل کشور دریافت داشتیم که از ما خواسته بودند لااقل نکات مهم مصاحبه تلویزیونی حسن روحانی را بصورت مکتوب منتشر کنیم، زیرا فرصت دیدن این برنامه از سیما را بدلیل بی اعتنائی به انتخابات، پس از رد صلاحیت هاشمی از دست داده اند. پیک نت، به این خواست خوانندگان خود احترام گذاشته و رئوس نکاتی که حسن روحانی در گفتگوی دوشنبه شب خود در شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی (ویژه انتخابات) طرح کرده بود را استخراج کرده و منتشر می کنیم. این که تا روز برگزاری انتخابات و روز اعلام نتایج در ایران چه خواهد گذشت و انتخابات 92 چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد، به آینده تحولات و رویدادهای داخل کشور مربوط است. آنچه که ما وظیفه خود میدانیم، شکستن سد سانسور خبری درداخل کشور و انتشار اخبار و رویدادهائی است که بدستمان می رسد و یا می توانیم آنها را با توضیحاتی که روشنگر رویدادها، پیوند آنها با گذشته رویدادها و گرایش ها و تمایلات سیاسی در ارتباط است منتشر کنیم. قطع چند باره گفتگوی انتخاباتی حسن روحانی در سیمای جمهوری اسلامی در چارچوب وظیفه ای که دربالا به آن اشاره کردیم، ما را برآن داشت که در حد توان خود به این گفتگو پوشش خبری بدهیم. برای ما بسیار جالب بود که تنها دو ساعت پس از برنامه تلویزیونی حسن روحانی، فیلم بخش های مختلف این گفتگوی قطع و وصل شده روی شبکه یوتیوب قرار گرفت که این خود نشان دهنده تیزهوشی و تیز بینی مردم در داخل کشور است. خلاصه ای که از رئوس گفتگوی تلویزیونی حسن روحانی در یازده بند تهیه کرده ایم را بصورت مستقل در این شماره پیک نت می خوانید. پیک نت  8  خـــــــرداد

نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در یک نگاه

 

• محمد غرضی: ۷۲ ساله، متولد اصفهان، فوق لیسانس الکترونیک دانشگاه تهران. وزیر نفت در دولت میرحسین موسوی و وزیر پست و تلگراف و تلفن، در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی

• علی اکبر ولایتی: ۶۸ ساله متولد تهران، متخصص کودکان و فوق تخصص بیماری های عفونی دانشگاه جان هاپکینز، شانزده سال وزیر خارجه در دولت میرحسین موسوی و اکبر هاشمی رفسنجانی و شانزده سال اخیر مشاور بین الملل رهبر ایران

• غلامعلی حداد عادل: ۶۸ ساله، متولد تهران، دکترای فلسفه دانشگاه تهران، چهار دوره نماینده تهران در مجلس، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مشاور عالی رهبر ایران

• حسن روحانی: ۶۵ ساله متولد سمنان، دکترای حقوق اساسی دانشگاه گلاسگو، دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی، نماینده مجلس در دوره های چهارم و پنجم، نماینده مجلس خبرگان از سال ۱۳۷۸، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از سال ۱۳۷۰

• محمدرضا عارف : ۶۲ ساله متولد یزد، دکترای برق دانشگاه استنفورد، رئیس سابق دانشگاه تهران، وزیر پست و تلگراف و تلفن در دولت اول خاتمی، رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی، معاون اول رئیس جمهور در دولت دوم خاتمی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام

• محسن رضایی: ۵۹ ساله متولد مسجد سلیمان، دکترای اقتصاد دانشگاه تهران، فرمانده سابق سپاه، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام

• محمدباقر قالیباف: ۵۲ ساله، متولد مشهد، دکترای جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء و فرمانده نیروی هوایی سپاه پاسداران، فرمانده نیروی انتظامی، شهردار تهران

• سعید جلیلی: ۴۸ ساله متولد مشهد، دکترای علوم سیاسی دانشگاه امام صادق، بسیجی در دوران جنگ، فعالیت در وزارت خارجه و دفتر آیت الله خامنه ای، دبیر شورای عالی امنیت ملی