سیصد روز از حصر خانگی رهبران جنبش سبز می گذرد. حصری که نه تنها حصاری بر جنبش سبز نشد بلکه دریچه هایی از آگاهی و معرفت را به روی جامعه گشود. ده ماه است که حاکمیت در یک اقدام غیرقانونی و غیرشرعی میرحسین موسوی و مهدی کروبی را در خانه هایشان حبس کرده و اجازه ملاقات با آنان را از نزدیکترین افراد خانواده نیز سلب نموده است. حصری که حتی شهامت بیان رسمی اش را هم هیچیک از مقامات رسمی کشور ندارند و با کتمان و انکار تلاش دارند از کنار آن بگذرند. حصری که مخالفت و واکنش شدید شخصیتهای سیاسی، علما و روحانیون، گروههای سیاسی، آحاد مردم و حتی کشورهای خارجی را برانگیخت اما حاکمیت را از ادامه مسیری که می رفت باز نداشت. در این مدت بجز چند اظهار نظر غیررسمی که از سوی مقامات قضایی در مورد حبس رهبران جنبش سبز بیان شده است، هیچ دادگاه و محکمه و حکمی برای انجام چنین تصمیمی که نقض آشکار قانون اساسی و حقوق شهروندی است، تشکیل نشده است. در حالی که رهبران جنبش سبز بارها آمادگی خود را برای حضور در دادگاه برای بیان حقایق در مقابل افکار عمومی اعلام کرده اند اما حاکمیت ترجیج می دهد برای حفظ "نظام" و به دستور مقامات "فراقانونی" این دو شخصیت سیاسی برجسته را که هر یک سابقه سالها مبارزه و مسئولیت در حساس ترین مصادر جمهوری اسلامی را دارند در حصر غیرقانونی و غیرشرعی قرار دهد تا شاید به خیالی خام بحرانی را که هنوز وجودش را به رسمیت نشناخته اند، مهار کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر