منتشر شده در دوشنبه, ۱۵تیر , ۱۳۹۴ | ۷:۱۷ ق.ظ
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو جبهه پایداری، طی یادداشتی، ٬امضای توافقنامه هستهای میان ایران و غرب، بدون اینکه رعایت خطوط قرمز رهبری در آن لحاظ شده باشد را، برخلاف شعارهای ولایت پذیری دولت یازدهم دانسته و ابراز عقیده کرده است که در اینصورت «رییس دولت یازدهم، صلاحیت و کفایت سیاسی برای ادامه فعالیت خود را از دست داده است.»
به گزارش«سحام»، حمید رسایی نماینده تندروی عضو جبهه پایداری در خصوص توافق هستهای پیشروی تهران با ۱+۵ در وبگاه خود نوشته است:
«من به عنوان کسی که رشته کارش(کاریاش) تاریخ و مسایل اجتماعی است، ادعا میکنم که در تمام این دو قرن گذشته در زیر هیچ قرارداد استعماری، امضای یک آخوند نجف رفته نیست؛ در حالیکه در زیر همه این قراردادهای استعماری، امضای آقای دکتر و آقای مهندس فرنگ رفته هست!»
آنچه نقل شد، مشهورترین جملهای است که منتسب به دکتر علی شریعتی است که در دفاع از روحانیت اصیل و در نقد جریان روشنفکری وابسته ثبت شده است. اما آنچه شریعتی را به این واقعیت تاریخی رساند، تورق زندگی سیاسی روحانیت شیعه در برابر زیادهخواهی دولتهای استکباری است. اکنون دولت یازدهم که یک روحانی ریاست آن را بهعهده دارد، درحالی در آستانه توافق جامع هستهای قرار گرفته که طرف غربی بر مطالبات غیرقانونی و ظالمانه خود اصرار دارد و رهبری معظم انقلاب نیز در دفاع از حقوق مردم با تعیین خطوط قرمز هسته ای، راه تحقق آن مطالبات غیرقانونی را سد کرده است.
با این اوصاف، دولت یازدهم در جایگاهی قرار گرفته که روحانی میتواند با رد این شرایط استعماری، یکبار دیگر مصداق این واقعیت تاریخی و برداشت مورخین و جامعهشناسان و کسانی همچون شریعتی شود یا آن را نقض کرده و نام حسن روحانی را به عنوان اولین آخوندی که یک قرارداد استعماری را امضا کرده است، به ثبت برساند.
هفته پیش رو برای دولت یازدهم و تیم مذاکرهکننده، هفتهای سرنوشتساز است. تصمیم نظام جمهوری اسلامی ایران بر اساس نص صریح قانون اساسی از سوی عالیترین مقام کشورمان بارها بهویژه در سخنرانی اخیر «امام»! خامنهای در جمع مسوولان عالی کشور به شکل کاملا شفاف و صریحی مشخص شده است: «همه مسوولان کشور به دنبال توافق خوب هستند، توافقی که عزت ملت ایران را حفظ کند، حقوق هسته ای آن را به رسمیت بشناسد و موجب لغو کلیه تحریم های ظالمانه شود». رهبر انقلاب همچنین پیش از این تاکید کردهاند که توافق نکردن، شرف دارد بر توافق بد و توافق بد، توافقی است که این ویژگیها را نداشته باشد.
در این که ملت ایران به دنبال توافق خوب است، تردیدی نیست و حتی اگر برای این موضوع رفراندوم هم برگزار شود، بدون تردید ایستادگی مسئولان جمهوری اسلامی در برابر زیادهخواهیهای مستکبرین و پافشاری بر حقوق هسته ای، نتیجهای است که اکثریت قریب به اتفاق آرای چنین رفراندومی را به خود اختصاص خواهد داد. مهمترین دلیل برای صحت این ادعا انتخابات ریاستجمهوری یازدهم است. سال ۹۲ انتخابات ریاستجمهوری در حالی با شش کاندیدا به نقطه رایگیری از مردم رسید که موضوع انرژی هسته ای یکی از مهمترین دغدغههای مردم و از جمله مهمترین شعارهای انتخاباتی کاندیداها بود.
در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری هیچیک از کاندیداها برای جذب آرای مردم، کوتاه آمدن در برابر زیادهخواهی دولتهای غربی و دست کشیدن از دانش هسته ای و پذیرش شروط ظالمانه را به عنوان شعار انتخاباتی خود و راهکاری برای لغو تحریم ها انتخاب نکردند، بلکه برعکس هر شش کاندیدا بر دفاع از حقوق قانونی ملت ایران در بهرهگیری از دانش هستهای و رفع کلیه تحریم های ظالمانهای که به بهانه موضوع هسته ای وضع شدهاند، تاکید داشتند. تنها نقطه اختلاف آنها در خصوص شیوه برخورد با این موضوع و شعارهای هریک از کاندیداها بود که در نهایت هم شعار«چرخش همزمان سانتریفیوژها و کارخانهها» که متعلق به آقای حسن روحانی بود، مورد توجه مردم قرار گرفت. بنابراین هیچکس نمیتواند ادعا کند که مردم ما برای تحقق وعدههای پوچ غربیها که بارها و بارها «سراب» بودن آن تجربه شده، به دنبال تعطیلی دانشی هستند که این همه هزینه برای آن پرداخت شده است.
«امام»! خامنهای در دیدار مهم خود با مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران، ضمن بر شمردن صفات امانتداری، تدین، شجاعت و غیرت برای تیم مذاکرهکننده، خطوط قرمزی را که تاکنون چندبار بر آن تاکید کرده اند را یادآوری کردند. قطعاً توصیف تیم مذاکرهکننده به این ویژگیها سرمایه اجتماعی ارزشمندی را برای دولت یازدهم و به ویژه دیپلماتهای پای میز مذاکره بهوجود آورده است اما از طرفی کار را برای این تیم دشوار هم کرده است.
تیم مذاکرهکننده اگر مذاکرات را به توافقی با رعایت خطوط قرمز تعیین شده از سوی رهبر معظم انقلاب برساند، یا به توافقی که خطوط قرمز «امام»! خامنهای در آن رعایت نشده تن ندهد، علاوه بر اینکه استمرار وجود چنین صفاتی را در خود نشان می دهد، با استقبال یکپارچه همه آحاد ملت ـ موافقان و منتقدان خود ـ مواجه خواهد شد اما اگر به توافقی تن دهد که خطوط قرمز تعیین شده از سوی «امام»! خامنهای در آن نقض شده باشد، در حقیقت سند بیدینی، خیانت، بیغیرتی و امین نبودن خود را امضا کرده است!
از یاد نبریم که سال گذشته مقام معظم رهبری فرمودند: دولتیها بدانند که تنها چیزی که میتواند آنها را به انجام وظایفشان قادر کند، تکیه بر مردم و نیروهای داخلی است. تحریمها برای کشور مشکل ایجاد کرده اما اگر دشمن شرط برداشته شدن آنها را، فلان مسئله اساسی و آرمانی از جمله دست برداشتن از اسلام و استقلال و پیشرفت علمی قرار دهد قطعاً غیرت هیچ مسئولی، قبول نمیکند. البته دشمن فعلاً به صراحت با آرمانها کاری ندارد اما اگر عقبنشینی بشود بعداً سراغ آرمانها هم میآید بنابراین باید با هوشیاری، هدف «پیشنهادها، حرفها و اقدامات دشمن» را درک کرد.
امید ما بر این است که دولت یازدهم به راحتی این سرمایه اجتماعیای که رهبر معظم انقلاب برای او ایجاد کرده است را هزینه نخواهد کرد و برای حفظ و حراست از آن با تمام وجود برای تحقق یک توافق خوب با تعریفی که رهبر انقلاب بارها اعلام کردهاند، تلاش خواهد کرد. برخی شواهد و اظهارنظرهای مقامات عالی دولت هم حکایت از همین موضوع میکند اما اگر چنین اتفاقی رخ ندهد و آنچه در روزهای پیش رو محقق میشود، توافق بد و نقض خطوط قرمز تبیین شده و بیتوجهی به ملت ایران باشد، از دو حال خارج نیست:
عبور دولت از خطوط قرمز تعیین شده توسط «امام»! خامنهای به معنای آن است که آقای روحانی از ابتدا به اصول قانون اساسی و اصل ولایت فقیه اعتقادی نداشته و همچنین در شعار ولایتمداری که سر میداد، صادق نبوده و نفاق به خرج داده است و یا به معنای تاثیرپذیری رئیس دولت یازدهم از یک جریان انحرافی است، جریانی که دچار دگردیسی شده و برای نجات خود، به دنبال به مسلخ بردن حقوق ملت و آرمانهای امام راحل(ره) و جا انداختن تز سازش در برابر ابرقدرتهای ستمگر است.
امضای توافق بدون رعایت خطوط قرمز تصریح شده رهبری، یعنی جریان سازش بیرون از دولت، توانسته برخلاف نص صریح قانون اساسی و برخلاف شعارهای ولایتپذیری دولت یازدهم، نظراتش را بر رییس دولت تحمیل کند و معنای هر دو فرض این است که رییس دولت یازدهم، صلاحیت و کفایت سیاسی برای ادامه فعالیت خود را از دست داده است!
آنچه نوشته شد، بررسی فرضهای مختلف برخورد دولت با پرونده هسته ای در هفته جاری است و البته همه امید ما این است که دولت یازدهم با سرلوحه قراردادن سیاستهای اعلام شده توسط رهبر انقلاب و مطالبه مردم مبنی بر حفظ حقوق هسته ای و عزت ملی، از این آزمون، سربلند بیرون بیاید. بنده بدون تردید میگویم که همه ما دستی که پای توافق خوب با همان شرایطی که رهبر معظم انقلاب تعیین کردهاند را امضا کند و یا پای توافق بد را امضا نکند و تن به ذلت ندهد، میبوسیم و همچنین دستی که پای توافق بد و ذلیلانه که خطوط قرمز رهبری معظم انقلاب در آن نقض شده را امضا کند یا چنین توافقی را برای ارائه به «امام»! خامنهای به ایران بیاورد، میشکنیم
منبع خبرسحام نيوز
کروبی وموسوی راآزادکنید
۱۳۹۴ تیر ۱۵, دوشنبه
نماینده تندروی وابسته به جبهه پایداری: دستی که پای توافق بد را امضا کند، میشکنیم
منتشر شده در دوشنبه, ۱۵تیر , ۱۳۹۴ | ۷:۱۷ ق.ظ
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو جبهه پایداری، طی یادداشتی، ٬امضای توافقنامه هستهای میان ایران و غرب، بدون اینکه رعایت خطوط قرمز رهبری در آن لحاظ شده باشد را، برخلاف شعارهای ولایت پذیری دولت یازدهم دانسته و ابراز عقیده کرده است که در اینصورت «رییس دولت یازدهم، صلاحیت و کفایت سیاسی برای ادامه فعالیت خود را از دست داده است.»
به گزارش«سحام»، حمید رسایی نماینده تندروی عضو جبهه پایداری در خصوص توافق هستهای پیشروی تهران با ۱+۵ در وبگاه خود نوشته است:
«من به عنوان کسی که رشته کارش(کاریاش) تاریخ و مسایل اجتماعی است، ادعا میکنم که در تمام این دو قرن گذشته در زیر هیچ قرارداد استعماری، امضای یک آخوند نجف رفته نیست؛ در حالیکه در زیر همه این قراردادهای استعماری، امضای آقای دکتر و آقای مهندس فرنگ رفته هست!»
آنچه نقل شد، مشهورترین جملهای است که منتسب به دکتر علی شریعتی است که در دفاع از روحانیت اصیل و در نقد جریان روشنفکری وابسته ثبت شده است. اما آنچه شریعتی را به این واقعیت تاریخی رساند، تورق زندگی سیاسی روحانیت شیعه در برابر زیادهخواهی دولتهای استکباری است. اکنون دولت یازدهم که یک روحانی ریاست آن را بهعهده دارد، درحالی در آستانه توافق جامع هستهای قرار گرفته که طرف غربی بر مطالبات غیرقانونی و ظالمانه خود اصرار دارد و رهبری معظم انقلاب نیز در دفاع از حقوق مردم با تعیین خطوط قرمز هسته ای، راه تحقق آن مطالبات غیرقانونی را سد کرده است.
با این اوصاف، دولت یازدهم در جایگاهی قرار گرفته که روحانی میتواند با رد این شرایط استعماری، یکبار دیگر مصداق این واقعیت تاریخی و برداشت مورخین و جامعهشناسان و کسانی همچون شریعتی شود یا آن را نقض کرده و نام حسن روحانی را به عنوان اولین آخوندی که یک قرارداد استعماری را امضا کرده است، به ثبت برساند.
هفته پیش رو برای دولت یازدهم و تیم مذاکرهکننده، هفتهای سرنوشتساز است. تصمیم نظام جمهوری اسلامی ایران بر اساس نص صریح قانون اساسی از سوی عالیترین مقام کشورمان بارها بهویژه در سخنرانی اخیر «امام»! خامنهای در جمع مسوولان عالی کشور به شکل کاملا شفاف و صریحی مشخص شده است: «همه مسوولان کشور به دنبال توافق خوب هستند، توافقی که عزت ملت ایران را حفظ کند، حقوق هسته ای آن را به رسمیت بشناسد و موجب لغو کلیه تحریم های ظالمانه شود». رهبر انقلاب همچنین پیش از این تاکید کردهاند که توافق نکردن، شرف دارد بر توافق بد و توافق بد، توافقی است که این ویژگیها را نداشته باشد.
در این که ملت ایران به دنبال توافق خوب است، تردیدی نیست و حتی اگر برای این موضوع رفراندوم هم برگزار شود، بدون تردید ایستادگی مسئولان جمهوری اسلامی در برابر زیادهخواهیهای مستکبرین و پافشاری بر حقوق هسته ای، نتیجهای است که اکثریت قریب به اتفاق آرای چنین رفراندومی را به خود اختصاص خواهد داد. مهمترین دلیل برای صحت این ادعا انتخابات ریاستجمهوری یازدهم است. سال ۹۲ انتخابات ریاستجمهوری در حالی با شش کاندیدا به نقطه رایگیری از مردم رسید که موضوع انرژی هسته ای یکی از مهمترین دغدغههای مردم و از جمله مهمترین شعارهای انتخاباتی کاندیداها بود.
در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری هیچیک از کاندیداها برای جذب آرای مردم، کوتاه آمدن در برابر زیادهخواهی دولتهای غربی و دست کشیدن از دانش هسته ای و پذیرش شروط ظالمانه را به عنوان شعار انتخاباتی خود و راهکاری برای لغو تحریم ها انتخاب نکردند، بلکه برعکس هر شش کاندیدا بر دفاع از حقوق قانونی ملت ایران در بهرهگیری از دانش هستهای و رفع کلیه تحریم های ظالمانهای که به بهانه موضوع هسته ای وضع شدهاند، تاکید داشتند. تنها نقطه اختلاف آنها در خصوص شیوه برخورد با این موضوع و شعارهای هریک از کاندیداها بود که در نهایت هم شعار«چرخش همزمان سانتریفیوژها و کارخانهها» که متعلق به آقای حسن روحانی بود، مورد توجه مردم قرار گرفت. بنابراین هیچکس نمیتواند ادعا کند که مردم ما برای تحقق وعدههای پوچ غربیها که بارها و بارها «سراب» بودن آن تجربه شده، به دنبال تعطیلی دانشی هستند که این همه هزینه برای آن پرداخت شده است.
«امام»! خامنهای در دیدار مهم خود با مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران، ضمن بر شمردن صفات امانتداری، تدین، شجاعت و غیرت برای تیم مذاکرهکننده، خطوط قرمزی را که تاکنون چندبار بر آن تاکید کرده اند را یادآوری کردند. قطعاً توصیف تیم مذاکرهکننده به این ویژگیها سرمایه اجتماعی ارزشمندی را برای دولت یازدهم و به ویژه دیپلماتهای پای میز مذاکره بهوجود آورده است اما از طرفی کار را برای این تیم دشوار هم کرده است.
تیم مذاکرهکننده اگر مذاکرات را به توافقی با رعایت خطوط قرمز تعیین شده از سوی رهبر معظم انقلاب برساند، یا به توافقی که خطوط قرمز «امام»! خامنهای در آن رعایت نشده تن ندهد، علاوه بر اینکه استمرار وجود چنین صفاتی را در خود نشان می دهد، با استقبال یکپارچه همه آحاد ملت ـ موافقان و منتقدان خود ـ مواجه خواهد شد اما اگر به توافقی تن دهد که خطوط قرمز تعیین شده از سوی «امام»! خامنهای در آن نقض شده باشد، در حقیقت سند بیدینی، خیانت، بیغیرتی و امین نبودن خود را امضا کرده است!
از یاد نبریم که سال گذشته مقام معظم رهبری فرمودند: دولتیها بدانند که تنها چیزی که میتواند آنها را به انجام وظایفشان قادر کند، تکیه بر مردم و نیروهای داخلی است. تحریمها برای کشور مشکل ایجاد کرده اما اگر دشمن شرط برداشته شدن آنها را، فلان مسئله اساسی و آرمانی از جمله دست برداشتن از اسلام و استقلال و پیشرفت علمی قرار دهد قطعاً غیرت هیچ مسئولی، قبول نمیکند. البته دشمن فعلاً به صراحت با آرمانها کاری ندارد اما اگر عقبنشینی بشود بعداً سراغ آرمانها هم میآید بنابراین باید با هوشیاری، هدف «پیشنهادها، حرفها و اقدامات دشمن» را درک کرد.
امید ما بر این است که دولت یازدهم به راحتی این سرمایه اجتماعیای که رهبر معظم انقلاب برای او ایجاد کرده است را هزینه نخواهد کرد و برای حفظ و حراست از آن با تمام وجود برای تحقق یک توافق خوب با تعریفی که رهبر انقلاب بارها اعلام کردهاند، تلاش خواهد کرد. برخی شواهد و اظهارنظرهای مقامات عالی دولت هم حکایت از همین موضوع میکند اما اگر چنین اتفاقی رخ ندهد و آنچه در روزهای پیش رو محقق میشود، توافق بد و نقض خطوط قرمز تبیین شده و بیتوجهی به ملت ایران باشد، از دو حال خارج نیست:
عبور دولت از خطوط قرمز تعیین شده توسط «امام»! خامنهای به معنای آن است که آقای روحانی از ابتدا به اصول قانون اساسی و اصل ولایت فقیه اعتقادی نداشته و همچنین در شعار ولایتمداری که سر میداد، صادق نبوده و نفاق به خرج داده است و یا به معنای تاثیرپذیری رئیس دولت یازدهم از یک جریان انحرافی است، جریانی که دچار دگردیسی شده و برای نجات خود، به دنبال به مسلخ بردن حقوق ملت و آرمانهای امام راحل(ره) و جا انداختن تز سازش در برابر ابرقدرتهای ستمگر است.
امضای توافق بدون رعایت خطوط قرمز تصریح شده رهبری، یعنی جریان سازش بیرون از دولت، توانسته برخلاف نص صریح قانون اساسی و برخلاف شعارهای ولایتپذیری دولت یازدهم، نظراتش را بر رییس دولت تحمیل کند و معنای هر دو فرض این است که رییس دولت یازدهم، صلاحیت و کفایت سیاسی برای ادامه فعالیت خود را از دست داده است!
آنچه نوشته شد، بررسی فرضهای مختلف برخورد دولت با پرونده هسته ای در هفته جاری است و البته همه امید ما این است که دولت یازدهم با سرلوحه قراردادن سیاستهای اعلام شده توسط رهبر انقلاب و مطالبه مردم مبنی بر حفظ حقوق هسته ای و عزت ملی، از این آزمون، سربلند بیرون بیاید. بنده بدون تردید میگویم که همه ما دستی که پای توافق خوب با همان شرایطی که رهبر معظم انقلاب تعیین کردهاند را امضا کند و یا پای توافق بد را امضا نکند و تن به ذلت ندهد، میبوسیم و همچنین دستی که پای توافق بد و ذلیلانه که خطوط قرمز رهبری معظم انقلاب در آن نقض شده را امضا کند یا چنین توافقی را برای ارائه به «امام»! خامنهای به ایران بیاورد، میشکنیم
منبع خبرسحام نيوز
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر